Hayat da sinema gibidir. Bu kadar filmde rol almak her oyuncuya nasip olmaz. Halk Sanatçısı Muhtar Maniyev 157 filmde rol almıştır. Muhtar Maniyev 1935 yılında Bakü'de doğdu. İlk eğitimini şehrin 199 numaralı okulunda aldı. Görünüşe göre çocukluk yıllarında oyunculuk olma isteği hiç yokmuş. Neft-Kimya Enstitüsü'nde mühendislik eğitimi aldı. Ama sonradan oyunculuk sanatı onu adeta büyüledi. Mühendislik diplomasını aldıktan sonra fazla düşünmeden belgelerini Azerbaycan Devlet Sanat Enstitüsü'ne teslim ederek ikinci bir eğitime yöneldi. Muhtar Maniyev'in sinemaya girişi "Onu Affetmek Mümkün mü?" filmiyle başladı. Çok geçmeden ardından "Köroğlu" filminde rol aldı. Yönetmen Hüseyin Seyidzade bu film için oyuncu ararken enstitüye geldiğinde Muhtar'ı ilk bakışta beğendi ve onu demirci oğlu Polad rolünde kameraya aldı. O sırada Muhtar Maniyev henüz birinci sınıf öğrencisiydi. Bu görkemli kahramanlık destanında ona emanet edilen Polad karakteri hakkında dönemin eleştirmenleri de olumlu görüşler bildirmişti. Sinemaya yeni bir soluk, yeni tarzda bir oyuncunun geldiğini söylüyorlardı. Sonraki yıllarda birbiri ardınca "İnsan Yuva Kurar", "O Kızı Bulun", "Öğretmenimiz Cabiş" filmlerinde Muhtar, ekrana çok başarılı kahramanlar getirerek kendini kanıtladı. "İnsan Yuva Kurar" filminde (yön. A. Babayev) Muhtar'ın karakteri ekranda az görünse de, filmin çatışması tamamen onun üzerine kuruludur. Olaylar Neft Daşları'nda geçer. Filmin kahramanı Ramiz'in yeni atandığı ekibin önceki başkanı bir kazada hayatını kaybetmiştir. Ama iş arkadaşlarının o kadar sevgisini kazanmıştır ki, artık Macid'in yerinde başka birini göremezler. Doğrusu, onunla doğrudan iletişimde olmasak da, hayalet gibi görünen imgesi çok şey anlatır ve M. Maniyev sanatsal becerisiyle karakteri filmin ana kahramanı olarak seyirciye sunmayı başarır. Bir oyuncu olarak M. Maniyev'in belirli bir tarzı yoktu; ekranda çok farklı karakterdeki insanların imgelerini başarıyla yaratıyordu. Kahramanları bazen dolandırıcı, bazen olaylara açık gözlerle bakabilen değerli insanlar, bazen de parlak esprileriyle seyircilere sevinç veren karakterlerdi. Onları birleştiren, Muhtar hocanın yeteneği ve yaratıcı zekâsıydı. Muhtar Maniyev'in sanatı, sinemamızın büyük bir dönemine bağlıdır. 60'lı-70'li yıllarda başlayan yaratıcılık yolu bugün de güvenle devam etmektedir. Oyuncunun tüm rollerini burada anmak niyetinde değiliz. Ancak özellikle vurgulanmalıdır ki, 40 yılı aşkın sanat hayatında Muhtar hoca millî sinemamız için değerli karakterler yaratmıştır. Bu kahramanlar, sinemamızda kendine özgü bir yeri olan sanat örnekleridir. Azerbaycan sinemasını onsuz düşünmek zordur. Gerçekten de Muhtar hoca, millî sinemamızın gelişiminde eşsiz hizmetler vermiştir. Rolleri millî karakterlidir, gerçek Azerbaycanlılardır. İlginçtir ki yönetmenler de ona hep bu tür rolleri emanet ediyordu. "Talih Yüzüğü"ndeki iri yarı adam rolünü hatırlıyor musunuz? Ya da "Ölürsem... Affet" filmindeki Seyidrza rolünü göz önüne getirin. Seyidrza, savaşın ağır yıllarında insanlara yaptığı zulmün sonunda sonucunu gördü. Ama "Damadın Kaçırılması" filmindeki misafir rolü daha da canlı çıktı. Bu rolde onu komik bir kahraman olarak görürüz ve onun bu tür rollerin de mükemmel bir yorumcusu olduğu açıkça hissedilir. "Bakü'de Rüzgârlar Esiyor", "Öğretmenimiz Cabiş", "Seni Dünyalar Kadar Seviyordum" ve diğer filmlerde Muhtar hoca, savaş döneminin farklı karakterlerdeki insanlarının çok ilginç imgelerini yaratabilmiştir. Muhtar Maniyev en üretken sanatçılardan biriydi. "Azerbaycanfilm" stüdyosuna bağlı sinema oyuncuları tiyatro stüdyosunda çalışmıştır. Önceleri neredeyse her yıl bir iki filmde rol alıyordu. "Mozalan" hiciv film dergisinin çoğu kurgusal bölümünde unutulmaz rolleri vardır. Hayatının olgunluk döneminde de filmlerde rol almaya, etkinliklere katılmaya, anılarını yazmaya devam etmiştir. İmkânı olsa çekim alanından bir saat bile uzak durmayacağını söylerdi. Çünkü insandan yalnızca yaptıkları yadigâr kalır. Büyük sanatçı Muhtar Maniyev uzun yıllar kalp-damar rahatsızlığı ve şeker hastalığından muzdaripti. Durumu giderek kötüleşen sanatçının sol bacağı 11 Ağustos 2015'te, sağ bacağı ise 15 Mart 2016'da Bilimsel Cerrahi Merkezi'nde ampute edildi. Durumu stabil olan sanatçının sağlığı 22 Aralık'ta yeniden bozuldu ve sabah saatlerinde vefat etti. Sağlığında yaptığı vasiyeti üzerine Gala kasabasında ailesinin yanına defnedildi. Bakü'nün Yasamal ilçesi Sovetski bölgesindeki birkaç mahalleye Muhtar Maniyev'in adı verilmiştir.
