İnanç

Taleh adlı genç, babası Ahmet'le birlikte mobilya atölyesinde çalışır. Hayatları sade ama sıcak bir düzen üzerine kuruludur. Taleh için Ahmet yalnızca bir baba değil, aynı zamanda bir dosttur. Ancak bir gün atölyeye gelen yaşlı, perişan görünüşlü bir adam Taleh'e "senin gerçek baban benim" der. Bu söz Taleh'in içine şüphe tohumu eker. Ahmet'in geçmişine dair her küçük ayrıntı — bir bakış, bir cevaptan kaçış, bir tuzluk isteği — artık ona gizli bir gerçeğin izini verir. Taleh gizlice yetimhaneye gider, belgeleri arar ve sonunda orada kendi soyadının ve "baba adı: Fikret" yazılı bir kâğıt bulur. Şimdi her şey yıkılır. Taleh, Ahmet'le yüzleşir, onu yalan söylemekle suçlar ve "gerçek" babasını bulmak için evden ayrılır. Yolun sonunda Taleh'i, yıllardır kendi gerçeğiyle acı çeken Fikret karşılar. Sıcak görünür, ama evin soğuk havası, içindeki sessizlik ve eski mobilyalar bir trajedinin gölgesini saklamaktadır…